تنها نیستم!

من امروز تنهایی اومدم توی این باغ. آیا من تنها هستم؟ خیر! تناقضه دیگه! انسانی اطراف من نیست. تنها اومدم توی باغ. ولی در اصل ما تنها نیستیم. انسان همیشه و همیشه خداوند کنارشه. خداوند اینقدر به ما نزدیکه که از نفس خود ما به خودمون نزدیک تره. اینقدر خداوند حضور داره! پس وقتی که انسان این مطلب رو درک کنه که هیچ وقت تنها نیست و وقتی که مجرد هست و نگرانی مجردی خودشه و نگرانه اینه که با کسی نیستم، یا ندارم، دوست دختر، دوست پسر، نامزد یا همسر ندارم، اونجاست که اگر مطلب رو خوب درک کرده باشه که خداوند از نفسم به من نزدیکتره و خداوند همه جا حاضره و این من هستم که غایب میشم، اونوقته که دیگه ناراحت نیست و غصه این چیزها رو نمی خوره.

مبحث سالیتیود که در دست تولید هست و ضبط این دوره خدا رو شکر شروع شده، کامل این چیزها رو آموز میدیم که انسان هر جا هست، خودش کافی باشه برای خودش. یعن خودش و خدای خودش کافی باشه و هیچ وقت تنها نباشه، هیچ وقت حوصله اش سر نره. جلیس و همنشین داشته باشه. همنشینان زیادی داشته باشه. از خود خدای مهربان گرفته تا اولیای خدا، پیامبران، امامان، فرشتگان و انواع و اقسام چیزهای دیگر. این چیزهایی هستش که ما به عنوان مجرد نیاز داریم که توی دوران سالیتیود روی اونها کار کنیم و رابطه خودمونو روز به روز با خدای خودمون بیشتر و قوی تر کنیم.

چون که خداوند از من به من نزدیک تره. من کی هستم؟ فرض کنید اسمم جواده. من روح هستم. اگر دست و پام قطع شده باشه یا هر اتفاقی برام بیفته، اون من وجودی سر جاشه. من فارغ از این چیزهای مادی و دست و پاست. فارغ از اینه که من ماشین دارم، ندارم، خونه دارم، ندارم. من وجودی من نفس منه. اون نفس من چقدر به من نزدیکه؟ چقدر خودمو می شناسم؟ چقدر سعی می کنم خودمو بشناسم؟ که حتی توی دوره سالیتیود بیشتر آموزش میدیم که بیشتر خودمونو بشناسیم. با اون حال هر چقدر هم که خودمونو بشناسیم، خدا از اون من به ما نزدیک تره.

این مطلب هم عالیه:  سیاهی و نحسی روسپیگری

روایت داریم میگن: خداوند بین یک فرد و نفسش قرار می گیره. یعنی اینقدر نزدیکه اصلاً چی عجب و غریبیه! اینقدر خدا به ما نزدیکه… اصلاً لازم نیستش که ما بریم نوک کوه خدا رو پیدا کنیم و خدا تو آسمونه؛ اینها همش سمبله. انسان آسمون رو که نگاه می کنه، زیبایی های آسمون رو می بینه و یکی از جلوه های خداوند رو می بینه. ولی در اصل خداوند از روح خود ما به خودمون نزدیک تره. همه جا در همه شرایط. خواب، بیدار، نشسته، توی تاکسی، توی باغ، خدا از همه به ما نزدیک تره. ما باید یاد بگیریم که خدا رو بیشتر بشناسیم.

محتوایی که در دوره سالیتیود داریم آماده می کنیم، خدا رو شکر خیلی خوب داریم آموزش میدیم. چیزهایی رو داریم آموزش میدیم که شاید هیچ جا به شکل خاص خودش نشه پیدا کرد. چرا؟ چون هم من چیزهایی که خودم یاد گرفتم هست و هم تجربیات عملی خودم رو دارم در قالب آموزش سالیتیود برای شما عزیزان آماده می کنم. من خیلی دوست دارم چیزهایی که آموزش میدم از فیلتر تجربه وجودی خودم بگذره. چون که میگن: سخنی که از دل برید لاجرم بر دل نشیند.

و انشاالله که دوره سالیتیود آماده شد، می تونید تهیه کنید و تحت سامانه جدیدتری ارائه خواهد شد. احتمالاً تحت کانال تلگرامی نباشه، تحت یک اپلیکیشن بسیار قدرتمند و کامل و جامع ارائه میدیم که هم استفاده اش راحت تر باشه و هم منسجم تر باشه و چیدمان جلسات دست خودمون باشه که چطور اینها رو بچینیم و خیلی راحت بتونیم از این دوره عالی استفاده کنیم.

3 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا تمایل ورود به این بحث را دارید؟
اگر تمایل دارید، شرکت کنید!

دیدگاهتان را بنویسید