خودارضایی و بیکاری

توی این ویدیو با این کلاه جلوه های ویژه اومدم براتون ویدیو پر کنم. و در رابطه با ارتباط بین بیکاری و خودارضایی صحبت می کنیم.  وقتی که فردی می خواد خودارضایی رو کنار بگذاره، با اون اوقات فراغتشش چیکار کنه؟ یکی از بزرگترین عواملی که باعث می شه فرد به خودارضایی مبتلا بشه، بیکار بودن و به بطالت گذروندن وقتشه. فوق العاده مهمه فردی که می خواد خودارضایی رو کنار بگذاره، وقتشو با فعالیت های مفید و صحیح پر کنه.

قبلاً ما گفته بودیم: وقتی شما خودارضایی رو کنار می گذارید، افسردگی، ناراحتی و اون حالت خماری پس دادن بعد از ترک اعتیاد، خواه ناخواه پیش می آد و ما گفتیم: چاره ای جز تحمل کردن نداریم. حالا بعضی ها می پرسن: یعنی چی؟ ما همینطور بشینیم تحمل کنیم؟ نه! داستان این نیست که بشینی یک گوشه فقط درد بکشی؛ یکی از زیر شاخه های تحمل کردن چیه؟ اینه که انسان وقتش رو با کارهای مفیدی پر کنه. کارهای مفید که ضد اون اعتیاد خودارضایی هست. مثلاً اگر خودارضایی انسان رو افسرده و گوشه گیر می کنه، برعکسش رو ما می آییم انجام می دیم. وقتی که ترک می کنی و افسردگی می آد، بهش اهمیت نمی دی. پا می شی مثلاً می ری توی جمع صحبت می کنی، یا هر چیزی. یا حداقل توی خونه انسان نباید بشینه. بره کنار خیابون، بره توی پارک قدم بزنه، بیاد توی طبیعت مثل من لذت ببره، هر گونه فعالیتی که وقت ما رو به بهترین وجه ممکن پر می کنن.

یا از کارهای دیگه ای که می شه کرد: کتاب های خوب و موفقیت آمیز و مثبت اندیشی بخونه. اینقدر کتاب توی این زمینه هست، این ها رو انسان بخونه. که دیگه بر عکس اون انزوا می شه در کنار جمع بودن. و بر عکس اون منفی نگری، می شه اون مثبت نگری که انسان با استفاده از کتاب ها به دستش می آره. و کلاً وقت یعنی ۲۴ ساعتی که در اختیار داریم، ارزشش بیشتر از طلاست که اسم طلا رو روش گذاشتن. طلا که ارزشی نداره در برابر وقت. مخصوصاً برای کسانی که می خوان از بعد معنوی به وقت نگاه کنن، مثلاً اینطوریه که یک ثانیه این طرف برابر با چند سال اون طرف. هر ثانیه ای که اینجا هدر بره و در راه خدا نباشه و در راه پیشرفت و ارتقاء روح نباشه، هدر رفته و چندین و چند سال اون طرف انسان بعد از مرگش عقب می افته.

پس حواسمون باشه. ساعت به ساعت روزمون رو برنامه ریزی کنیم. و حالا تجربه خود من اینه که: گاهی وقت ها که برنامه ریزی نکنم، به راحتی یک روز از دست می ره و هیچ کار خاصی هم نمی کنم و برای همین توی اتاقم وایت برد دارم و روی دیوار می نویسم و ساعت بندی می کنم. و سعی می کنم همیشه توی روز کارهایی که می کنم و لیست کنم که از چه ساعتی تا چه ساعتی می خوام کار بکنم. حداقل یک خط مشی کلی برای روزم داشته باشم. حالا من یک طرف تابلو می آم اون برنامه مورد دلخواهم و می نویسم. مثلاً دوست دارم اینجوری ساعت هام و پر کنم. کنارش می آم یک ستون دیگه اون اتفاقات واقعی رو که افتاد می نویسم. بعد مقایسه می کنم، می بینم ۷۰ درصد روی برنامم بودم. خوب خدا رو شکر. یک روز می بینی ۱۰ درصد، و بقیه اش رو به بطالت گذروندم. و این باعث می شه هر روز چک کنی، مقایسه کنی که نسبت به اون ایده آل و نسبت به اون  عملی که اجرا کردی، چند درصد به هم نزدیک هستن، به جایی می رسه که انسان می تونه برسونه روی ۹۰ درصد و حتی روی ۱۰۰ درصد، دقیقاً طبق ساعت هایی که خواستی رفتار کنی.

کتاب، مطالعه، ورزش… ورزش چقدر مهمه؛ من چند وقتی بود توی این دو هفته ماه رمضون که روزه داشتم و بدنم عادت نداشت، ورزش نمی کردم. ولی از چند شب پیش شروع کردم. و حالا ورزشم افتاده ساعت ۱۱ یا ۱۲ شب. ولی اصلاً مهم نیست. چون من اصلاً ریتم زندگیم عوض شده. ولی ورزش رو انسان باید انجام بده. پس ورزش، مطالعه، توی جمع بودن، توی طبیعت بودن رو حتماً انجام بدیم. اصلاً انرژی که انسان از طبیعت می گیره فوق العاده زیاده. وقت رو باید پرش کرد. اجازه ندیم به اینکه افسردگی پس از خودارضایی بیاد سراغمون و ما رو گوشه گیر کنه و یا فکرهای منفی بخواد بیاد. پس حواسمون باشه که توی زندگی داریم چیکار می کنیم و چطور داریم ساعات زندگیمون رو سپری می کنیم. خیلی ممنون که این ویدیو رو نگاه کردید.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا تمایل ورود به این بحث را دارید؟
اگر تمایل دارید، شرکت کنید!

پاسخ دهید