درمان عوارض بعد از ترک خود ارضایی

دوستان در این ویدیو در رابطه با درمان عوارض خودارضایی بعد از ترک کردن، صحبت می کنیم.  قبلاً هم در سایت و کانال در این رابطه صحبت کردیم، ولی خیلی سؤال میشه و کاربران همیشه براشون سؤاله و این نگرانی بسیار بزرگی هست برای کسی که سال ها یا مدتی خودارضایی کرده و یک سری عوارضی رو روی روح و جسمش داشته و حالا که می خواد ترک کنه، خوب طبیعیه که باید نگران باشه که خوب حالا که من ترک کنم، آیا این نگرانی ها و مشکل ها درمان میشن؟ یا نمیشن؟

سؤال خوبی هست. دوستان ببینید قبل از اینکه ما فکر کنیم که درمان میشه یا نمیشه و چقدر طول می کشه درمان بشه و کی من خوب میشم و… مهمترین اصل اینه که ما به این درک برسیم که این عوارض بخواد درمان بشه، یا نشه، این دست خداوند هست. درسته از لحاظ پزشکی، هر کار مخربی رو در بدنتون شروع به استاپ کردن، بدن شروع به ریکاور کردن خودش می کنه. این خاصیت طبیعی بدن انسان هست.

به قول یک استاد چینی که یک خانم چینی بودن و استاد طب آیورودا بودن، می گفت: بدن ما خودش یه سیفو هست. و سیفو یعنی استاد به قول چینی ها و آسیای جنوب شرقی. این بدن ما خودش استاد خوددرمانی هست. و وقتی که اون عامل مخرب رو از بدن حذف کنیم، اون عامل خودش شروع به ریکاور کردن خودش می کنه و تا جایی که بتونه خودشو درمان می کنه.

حالا یک اشتباه و یک عادت بدی مثل خودارضایی رو کنار می گذارید، خوب این ضررهایی که بدن می خوره، استوپ می خوره و خودبخود شروع به درمان می کنه. بدن ما خودشو ریکاور می کنه. حالا در کنارش تغذیه و ورزش مناسب هم داشته باشیم، این روند درمان شدن تسریع پیدا می کنه و حالا خدا می دونه که چقدر طول می کشه. مثلاً یک نفر زیر چشماش سیاه شده، از بس خودارضایی کرده.

خدا می دونه این روند بهبود چقدر طول می کشه. نمیشه بگی دوماه، سه ماه، شش ماه. اصلاً قطعیتی نداره. ولی وقتی خودارضایی رو کنار می گذاریم، انگیزه ما برای ترک خودارضایی نباید این باشه که من زیر چشمام سیاهه، باید سفید بشه. درسته این یک انگیزه هست، ولی هدف والاتر اینه که من این اعتیاد مخرب رو می خوام از وجود خودم حذف کنم. درسته انگیزه باید به حد کافی قوی باشه. تنها وظیفه ای که من امروز دارم اینه که امروز رو خودارضایی نکنم. تمام! نباید فکر اینو بکنم که کی خوب میشم؟ کی درمان میشم؟ آیا من می تونم ازدواج کنم؟ این عوارضی که از خودارضایی به وجود اومده، آیا توی رابطه با همسرم مشکل ایجاد خواهد کرد یا نه؟ اینها برای امروز من نیست که بخوام نگرانش باشم. توی موفقیت هم همیشه میگن: شما وقتی که یک هدفی برای خودتون تعیین می کنید، کاری که الان باید بکنید اینه که  الان قدمی که جلوی پاتون هست رو بردارید. قدم های بعدی به شما نشان داده خواهد شد.

 توی یه کتابی می خوندم: شما وقتی که از شهر A می خوایدبه شهر B برید. توی تاریکی که رانندگی می کنید، چراغ اتومبیل چند متر جلوتر رو به شما نشون میده. دیگه مثلاً از تهران تا اصفهان رو که کل مسیر رو روشن نمی کنه این چراغ. شما هر چی که بیشتر جلو میرید، مثلاً فرض کنید که این اتوبان چراغ نداشته باشه، فقط چند متر جلوتون رو می تونید ببینید و هر چقدر که جلوتر می رید، دوباره چند متر چلوتر بعدی به شما نشان داده خواهد شد. توی ترک خودارضایی هم همینه. تنها کاری که ما امروز می تونیم بکنیم اینه که خودارضایی نکنیم، شهوترانی نکنیم، فیلم پورن هم نبینیم.

این مطلب هم عالیه:  آیا میتوان در اوج ابتلا به خودارضایی ازدواج کرد؟

دیگه به همین راضی باشم و خدا رو شکر کنیم و بگیم: خدایا من وظیفه ام رو انجام دادم. بقیه اش دیگه بر عهده توئه. تو کارت رو انجام بده. کی می خوای این عوارض رو درست  کنی و منو خوب کنی و… دیگه دست خدا هست. و حالا جالب تر از این، ما وقتی روی ترک خودراضایی کار می کنیم و روی روح خودمون شروع می کنیم به کار کردن، روح ما اینقدر بزرگ میشه، روح ما اینقدر قدرتمند میشه که دیگه اصلاً از این فاز کی من خوب میشم یا نمیشم، میایم بالاتر.

و شاید اصلاً خوب نشه! شاید یه عوارضی داره که خوب نشه! حالا این مثال رو که می زنم زیر چشمش سیاه شده، شاید سیاهی بمونه. یه ذره خوب بشه، ولی بمونه. تا ده سال بمونه. ما روحمون به جایی می رسه که از فاز این چیزها بیرون میایم. یعنی بالاتر از میشیم که ظاهر ما چطوریه! حتی اگر یک مشکلی باشه، یه دردی باشه، می پذیریمش و به مقام رضا می رسیم. مقام رضایت از هر کاری که توی زندگیمون کردیم. نه اینکه بگم هر کاری رو تأیید کنیم. هر گذشته ای رو که داشتیم، می پذیریم و به مقام رضا می رسیم. دیگه به رضایت می رسیم.

شاید مثلاً یک نفر رفته و مواد مخدر زده و توی مواد مخدر مصرف کردنش یه آسیبی به بدنش زده که تا آخر عمر این عوارضش می مونه. مثلاً خدای نکرده تصادفی کرده و پاش فلج شده. این شخص هر چی روی خودش کار می کنه و روحش بزرگ میشه، دیگه با اون درد فیزیکی و مشکلی که توی بدنش هست، کنار میاد و اون درد رو می پذیره. چون از عالم جسم بیرون میاد و به عالم روح وارد میشه. هدف ما اینه از ترک خودراضایی. هدف ما از ترک خودارضایی این نیست که فقط عوارض خوب بشه در بدن ما! می خواد خوب بشه! می خواد خوب نشه! می خواد امروز سریعاً خوب بشه، می خواد تا ده سال طول بکشه! فرقی به حال ما نباید بکنه.

ما باید کاری که امروز بر عهدمون هست، کاری که خدا ازمون خواسته اون رو انجام بدیم. پاک بودن از اون گناه کبیره، پاک بودن از این اعتیاد مخرب، اینکه خودمونو خارج کنیک از چرخه مخرب اعتیاد جنسی، اعتیاد به خودارضایی و هرگونه اعتیادی که جسم و روح ما رو وابسته می کنه.

و دیگه از اینجا به بعدش رو باید به خدا اعتماد کنیم و هر چی که خداوند برای ما رقم زد رو بپذیریم. خدایا می خوای منو شفا بدی، صدر درصد منو شفا بدی، دمت گرم! می خوای پنجاه درصد منو خوب کنی، دمت گرم! هر چی که خود دادر نظر بگیره. و تفکر مثبت و مثبت اندیشی و اینکه ما روی فکرمون تسلط داشته باشیم و با اعضا بدنمون صحبت کنیم و از اونها تشکر و عذرخواهی کنیم. از اندام جنسیمون عذرخواهی کنیم که از اونها سوءاستفاده کردیم، مراقبه و دعا کنیم.

 اینها باعث میشن که ما روز به روز خوب و خوب و خوبتر بشیم و حتی شفای کامل و صد در صد رو هم از خدا بگیریم. چرا که نه! ما اشرف مخلوقات هستیم و خداوند قدرت همه چیز رو به ما داده. درهای آسمان همیشه بازه و هیچوقت بسته نیست. شاید توی دنیا به درهایی رو بزنیم و به در بسته بخوریم، ولی در رحمت خداوند همیشه باز هست. در باب الهی همیشه باز هست و ما همیشه می تونیم دعا کنیم و از خدا بخواهیم.

 پس ماوظیفمون رو انجام میدیم. هر چی دیگه خدا برامون رقم زد، با عشق می پذیریم. چرا؟ چون که ساقی هر چه ریزد، از لطف اوست.

 

.

1 پاسخ
  1. omid98
    omid98 says:

    چقدر راحت راجع به درمان نشدن و موندن عوارض صحبت میکنین. نمیدونم شما چقدر درک میکنین شرایط روحی روانی حاصل از عوارض اینکار رو که انقدر راحت راجع به درمان نشدنش صحبت میکنین. چطوری شخص میتونه یه عمر با عوارض اینکار زندگی و در عین حال آرامش داشته و به قول شما از ظرف جسمش خارج بشهدر حالی که همین عوارض یه عمر همین روحی که شما ازش حرق میزنی رو عین خوره از بین میبره؟؟؟ واقعا طرف چجوری با یه جسم داغون و نابود شده زندگی کنه و عین خیالشم نباشه که همچین بلایی رو به سر خودش آورده اونم با دستای خودش؟؟؟ چه طوری میتونه با یه ذهن و حافظه و تمرکز داغون تحصیل کنه و موفق بشه؟؟؟؟ چه طوری میتونه با یه بدن ضعیف یه ورزشکار خوب بشه؟؟؟ چه طوری میتونه مثه باقی آدما از زندگیش لذت ببره و عین خیالش نباشه؟؟؟؟ واقعا چه طوری میتونه؟؟؟؟ من که دیگه بریدم. فکر اینکه قراره عوارض اینکار بمونه و هیچ تغییری صورت نگیره داره نابودم میکنه. اگه میتونین کمکم کنین.

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا تمایل ورود به این بحث را دارید؟
اگر تمایل دارید، شرکت کنید!

دیدگاهتان را بنویسید