رابطه در نامزدی 2

رابطه در نامزدی ۲

در فایل های قبلی یک موضوعی رو مطرح کردیم و گفتیم: خیلی مهمه که در نامزدی آدم رابطه جنسی و زناشویی نداشته باشه و این کار رو موکل کنه به شب عروسی و دلایل روانشناسی و همه جوره اش رو توی فیل قبلی گفتیم. حالا شبهه ای پیش میاد. کاربری پیام داده بودن و گفته بودن: نامزد من که یک آقا هستن، گفته بودن: من به خاطر اینکه توی دوران نامزدی فکرم سراغ خانم دیگر نره و فکرم دنبال این نباشه که با خانم دیگری رابطه جنسی داشته باشم، برای همین باید با تو رابطه داشته باشم، وگرنه فکرم منحرف میشه و نیازم برطرف نمیشه و میرم سراغ زن های دیگر. و این کاربر پرسیده بودن که چه جوریه داستان؟ آیا همچین توجیهی درست هست؟

نه عزیزان اینطوری نیست. ما قبول داریم. درسته نیاز جنسی یک نیاز کاملاً طبیعی مثل غذا خوردن، آب خوردن و خوابیدن از نیازهای طبیعی بدن انسان هست و باید برطرف بشه و تنها راهی که خداوند به ما اجازه داده و توصیه کرده که نیاز جنسیمون رو برطرف کنیم، ازدواج هست و از طریق ازدواج ما می تونیم این نیاز رو برآورده کنیم. حالا دوران نامزدی دورانی هستش که بیشتر تمرکز انسان باید روی شناختن همسر باشه. شناختن ویژگی های روحی، روانی، عاطفی همسرش باشه. و رابطه جنسی رو تا بشه انجام ندیم. می دونید چرا؟ چون به محض اینکه رابطه جنسی انجام شد، دیگه خیلی از ناشناخته های روح همسرمون رو دیگه سراغش نمیریم.

یعنی جذابیت رابطه جنسی اونقدر زیاده که ما میگیم: خوبه همین! چند بار که انسان با یک نفر رابطه داشته باشه و رابطه اش هم بچسبه بهش، دیگه اصلاً فکر نمی کنه که این فرد جهان بینیش چه جوریه؟ علایقش چه جوریه؟ آیا فاکتورهایی که باید داشته باشه که بخواد تا آخر عمر کنار من بمونه رو داره یا نداره؟ زندگی رو چطوری می بینه؟ جهان بینیش چی هست؟ دیگه اینها میره کنار همش! مهم نیست! لذت جنسی مثل این می مونه که یک تکه شکلات خیلی خوشمزه بدین دست یه بچه، می خوره دیگه! و بهش بگی: نخور! می خوره. نمیشه که! ولی تا وقتی که رابطه رو نگذاشتیم، میشه جلوش رو گرفت.

و حالا این هم که میگیم: جلوش رو گرفت، منظورم اینه که پرهیز کنیم و تمرکز کنیم روی شناختن بعد روحی همسرمون. حالا خیلی ها هنوز مه هنوزه فکر می کنن کهه استحاله میل جنسی یعنی سرکوب میل جنسی. یا پرهیز گذاشتن که ما میگیم، منظورمون اینه که میل جنسی رو سرکوابش کن و سریعاً میگن: این میل مثل غذاخوردنه. غذا خوردن نیازه، پس میل جنسی هم نیازه و باید برطرف بشه. بله درسته. میل جنسی نیازه و باید ارضا بشه. ولی از راه درستش. نه از راهی که رها کنی. همون خوردن هم هیچوقت خداوند به ما نگفته: بدون هیچ قید و بندی تا جایی که می تونید بخورید و بگید که این نیازه! انسان یک موجودی هستش که هر چی کمتر بخوره، همه عرفا و پیامبران میگن: کم بخورید. درسته این گرسنگی و میل به غذا میلی در وجود ما هست، ولی آیا ما اجازه داریم تا جایی که بترکیم، بخوریم؟ نه دیگه.

همچین چیزی نیست. یک ماه رو در سال روزه می گیریم. خدا گفته، توی اسلام گفته، توی همه ادیان یا مکاتب دیگه روزه به سبک خودشون رو دارن. یک کتابی می خوندم، یک قطعه از سونت های شکسپیر رو خلی قشنگ آورده بود: به تن خودت گرسنگی بده و با این کار روح خودت رو تغذیه کن. همه دارن همینو میگن پس توی بعد غذا، توی بعد شهوت و میل جنسی هم همینه. ما نباید خودمونو گول بزنیم و خودمونو اینجوری توجیه کنیم که: چون این یک نیاز هست، دیگه من اصلاً یک لحظه هم نمی تونم تحمل کنم، همینجور باید ارضاش کنم! اصلاً همچین چیزی نیست.

این مطلب هم عالیه:  تنبلان گمنام

این انسان رو از روح بلند خودش دور می کنه و بعد حیوانی درون خودشو هر چه بیشتر تقویت می کنه. چون انسان بعدهای زیادی داره. از پایین که حساب کنیم: جمادی، نباتی، حیوانی، عقلی و فوق عقلی. و ما اگر بخوایم توی بعد فوق عقلی و روح و معنویت سیر کنیم، هر چقد خواسته های جمادی، نباتی، حیوانیمون رو یه ذره کنترل شده روشون کار کنیم، یه ذره بیشتر رشد می کنیم. حالا آقایی که میاد میگه: من به هیچ عنوان نمی تونم با تو رابطه نداشته باشم و میرم سراغ فرد دیگری، این آقا باید روی خودش کار کنه و یاد بگیره که پرهیز داشته باشه و یاد بگیره که به یه رابطه اونقدر احترام بگذاره که مه چیز رو در رابطه جنسی نبینه. بله. میگم: مردها خیلی رابطه جنسی رو دوست دارن. کیه که دوست نداشته باشه؟ ولی این نیستش که از همون روز اول آشنایی و نامزدی که قراره طرفین همدیگه رو بشناسن، سریعاً بریم توی رختخواب! اصلاً خراب میشه همه چیز. اون لذت زیبای نامزدی از بین میره. و اصلاً توصیه نمیشه که این کارو بکنیم.

و یه سؤالی هم اینجا پیش میاد: اگر فردی میگه: من فقط باید رابطه جنسی داشته باشم که دیگه به فکر زن های دیگه نباشم، سریعاً به محض آشنایی باید رابطه داشته باشم، سؤالی که پیش میاد اینه که: مرز شهوت شما چقدر هست؟ آیا از همین اول با زنت رابطه داشته باشی قبل از نامزدی کافیه؟ یا مرز و حدی براش هست؟ یا هیچ مرزی نمی خوای قائل بشی؟ یعنی هر گونه پرهیز و کنترل کردن و ترمز گذاشتن رو مخالفی و میگی: نمی تونم دیگه؟ پس این مرزش کجاست؟ اگر شش ماه، یکسال با همسر خودت رفتی و خسته شدی، چون شما تمرین نکردی پرهیز کردن رو تمرین نکردی! جلوی خودت رو گرفتن، دوست داشتن، ولی انجام ندادن رو تمرین نکردی و بلد نیستی!

آیا میری سراغ زن دیگه؟ حتی اگر زن داشتی و سه یا دو تا بچه داشتی یا هر چیز؟ وقتی رفتی سراغ یه زن دیگه، آیا سراغ زن سوم هم میری؟ این مرزش کجاست؟ سراغ زن چهارم، پنجم، ششم و مثلاً کسانی که بیست تا دوست دختر دارن، سی تا، چهل تا، پنجاه تا! مرزش کجاست؟ آیا میشه مرزی براش تعیین کرد؟ نه! اینه که انسان باید حتماً حتماً باید تمرین کنه پرهیز کردن رو یاد بگیره. اون هم باید در دوران مجردی این کارو انجام بده و یاد بگیره. و وقتی هم که نامزد کرد، توی دوران نامزدی باز هم رابطه جنسی برقرار نکنه که یاد بگیره چطور، آقایون بیشتر یاد بگیرن که چطور به همسرشون به دید یک روح نگاه کنن و احترام بگذارن به این رابطه. و در این شش ماه، یکسال یا هر وقتی که تعیین کردن که همدیگه رو بشناسن، تمرکزشون روی رابطه جنسی نباشه. این خیلی کمک می کنه که ذهن منحرف نشه به سمت لذت جنسی و انسان از صحبت های ریشه ای، پایه ای و شناخت عمیق همسر غافل بمونه.

فایل صوتی رابطه در نامزدی ۲ را دانلود کنید.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا تمایل ورود به این بحث را دارید؟
اگر تمایل دارید، شرکت کنید!

دیدگاهتان را بنویسید