ضیافت الهی در ماه رمضان

دوستان در ماه مبارک رمضان هستیم. در ماهی که واقعاً کسانی که می تونن روزه بگیرن و در حد توان خودشون درست استفاده کنن، جوری هستش که هر سال لحظه شماری می کنن که این ماه بزرگ از راه برسه. ماه ضیافت الهی. خیلی جالبه توی کلیپ هایی که مسخره بازی در میارن میگن: آقا این چه ضیافتیه؟ چه مهمونیه که توش غذا نمیدن؟ کسانی که معاند هستن و می خوان این مفهوم زیبا رو خراب کنن، مفهومی که بسیار بسیار مهمه در ماه رمضان اینه که خداوند انسان رو مهمان کرده، ولی چه بخشی از وجود انسان رو خداوند مهمان کرده؟ بخش انسانی وجود ما رو. یعنی خداوند روح ما رو مهمان کرده.
خوردن و آشامیدن و غذا خوردن و اینها از بعد فیزیکی که بخوایم نگاه کنیم، مربوط به بعد حیوانی وجود ماست. یعنی اینها کمالات حیوانی ما هستن. حیوانات هم می خورن، می خوابن، اینها همش مال بعد حیوانی وجود ماست. خداوند در ماه رمضان ما رو دعوت کرده و گفته: حیوانیتت رو بذار کنار! خورد و خوراک رو از ذهنت بیرون کن و روحت رو بیار به مهمونی من و در ضیافت خدا شرکت کن. و اگر انسان با روح وارد ماه رمضان بشه و بدونه خداوند چه بساطی رو گسترده از مهمانی خداوند، اونجاست که لذت واقعی رو می بره.
امروز که من دارم این ویدیو رو ضبط می کنم، دهم ماهه رمضان هست و یک سوم این ماه عزیز رفت و واقعاً من خودم شخصاً اون استفاده ای که باید می کردم توی این ده روز، نکردم. روزه گرفتن و گرسنگی و تشنگی کشیدن هدف ماه رمضان نیست. هدف ماه رمضان اینه که از این ضیافتی که خداوند درهای آسمان رو باز کرده، انسان استفاده کنه و اوج بگیره و بره به سمت بالا. من همیشه میگم: مهمان کسیه که میزبان وقتی میره مهمان کسی میشه، اگر انسان از میزبانش یه چیزی رو درخواست کنه، معمولاً میزبان جوب رد به مهمان نمیده و ما واقعاً باید استفاده کنیم.
از خداوند مقامات بالا رو بخوایم و از خداوند بخوایم یه سری پرده ها و حجاب ها رو برداره. یه سری نقایصی که توی وجود ما هست ازمون بگیره. حسادت، طمع، تنبلی، پرخوری، اینها رو از ما بگیره که ما واقعاً بتونیم رشد کنیم و روحمون پرواز کنه. اینها رو بخوایم از خداوند توی این ماه مبارک. و این هم نیست که فقط گرسنگی بکشیم. من توی مالزی که بودم، دوستان عزیزم فکر کنم از سودان بودن، سیاه چهره بودن. این بنده خداها تا صبح بیدار بودن و از صبح تا دم افطار می خوابیدن! و وقت افطار پا می شدن و می رفتن غذاشونو می خوردن! این اصلاً پشت کردن به ماه رمضان میشه.
اگر کسی می خواد که از ماه رمضان استفاده کنه، باید کارهای روزمرشو انجام بده. حالا با فشار کمتر. که بتونه با حضور خداوند زندگی کنه. خورد و خوراک و اینها رو بذاره کنار و در طول روز زندگیشو انجام بده. مثلاً دروغ گفتن، چشم رو کنترل کردن، همه اینها وقتی انسان گرسنه باشه، خیلی راحت تر می تونه انجام بده. انسان وقتی گرسنه باشه، اصلاً انرژی شهوترانی زیاد نداره. برای اینه که میگن: در ماه رمضان کمتر گناه انجام میشه. برای اینکه شما دیگه انرژی نداری.
وقتی شما کل روز رو بخوابی دیگه این چه فایده ای داره؟ با اونوقت هایی که بیداری و سیر و پری دیگه هیچ فرقی نداری. انگار نه انگار ماه رمضون اومده و رفته! از خدا می خوام در این لحظه که خودم و عزیزانم و شما کاربران عزیز بتونیم از این ماه مبارک درست استفاده کنیم. داریم به شب های قدر نزدیک میشیم و هشتاد سال در یک شب ما می تونیم جلو بیفتیم در این شب های معنوی. از خدا می خوام که بتونیم درست استفاده کنیم از شب ها. هشتاد سال جلو بیفتیم!
و خداوند برای ما در روز قیامت اینطور عمر ما رو حساب نمی کنه که مثلاً شما پنجاه سال عمر کردی، فوت کردی؛ پنجاه تا هشتاد سال می کنه، میگه: پنجاه تا ماه رمضان! حالا غیر از اون پانزده سالی که مردها به سن تکلیف نرسیدن، سی و پنج تا در هشتاد تا ضرب می کنه و میگه: شما سی و پنج تا هشتاد سال جلو بیفتین. بیاید اصلاً تو دل من قرار بگیرید با روحتون. چرا استفاده نکردید؟ حواسمون به این قضیه باشه و باز هم ماه مبارک رمضان رو به شما تبریک عرض می کنم.
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا تمایل ورود به این بحث را دارید؟
اگر تمایل دارید، شرکت کنید!

دیدگاهتان را بنویسید