میلاد-امام-رضا-ع

میلاد امام رضا (ع)

میلاد امام رضا علیه السلام رو خدمت همه عزیزان تبریک عرض می کنم. روز بسیار مقدس و بزرگی هستش. میلاد یکی از انوار مطهر الهی. و خدا رو شکر به زودی در چند روز آینده قسمت شده ما هم به پابوس ایشون بریم و خیلی خوشحالم بابت این قضیه.

کلاً وقتی آدم زیارت رفتن رو شروع می کنه، توی بحث زیارت یه جورایی وارد یک مجموعه ای میشی. مثل یک فردی که ازدواج می کنه و وارد یک خانواده ای میشه، کم کم شروع می کنه به شناختن اعضای اون خانواده. مثلاً پسرخاله همسر، دخترخاله اش، عمه، عمو، خاله رو کم کم می شناسه، حالا تجربه من این بوده که در زیارت اینجوریه  که وقتی شروع کردم به زیارت، انگار یک خانواده بسیار بزرگ مقدس و نورانی هستن که خود بخود شما وقتی که میرید زیارت یکی از اونها، شما رو دعوت می کنه با اون یکی آشنا میشید.

من خوب پارسال که وارد ایران شدم، زیاد توی بحث زیارت و… نبودم. ولی خوب یک سری فایل های آموزشی رو گوش کردم. این طرف و اون طرف تحقیق کردم و… علاقمند شدم به زیارت. بعد شاه عبدالعظیم رفتم، یک بار، دو بار، سه بار. بعد شاه عبدالعظیم که رفتم، باعث شد که توجه پیدا کنم به حضرت معصومه سلام الله علیها. بعد زیارت حضرت ایشون رو که میری، آدم میره سراغ امام رضا علیه السلام. خودبخود این خانواده شما رو معرفی می کنن، یا انگار راه رو برای شما باز می کنن که به زیارتشون برید.

و واقعاً سبک زندگی فوق العاده زیباییه. کسانی که خوشونو توی وادی زیارت قرار میدن و با اون ارواح بزرگ ملاقات می کنن. اعتقاد ما بر این هستش که اونها زنده هستن. ما نمیریم که یک قبر رو زیارت کنیم. اونها زنده هستن. و بزرگانی که می تونن ببینن، من دیده بودم جایی که می گفت: من وقتی رفتم توی حرم امام رضا علیه السلام، دیدم که ایشون با تک تک کسانی که زیارت می کنن، جلو تک تکشون نشسته. چونکه توی بعد روح، بعد فیزیک نیست که ما به یک نفر می تونه جوابگو باشه. معادلات و چیزهایی که توی ذهن محدود بشر هست، توی بعد معنوی اصلاً معنی نداره. بنابراین یک امام میتونه در یک لحظه با صدها نفر تک به تک بشینه صحبت کنه و درد دلشون رو بشنوه و واقعاً می بینه انسان رو.

اینها چیزهایی هستش که من توی آموزش هایی که یکسال گذشته دیدم، واقعاً دارم بهشون فکر می کنم و به این میرم زیارت. و واقعاً خوشحالم که از این چهارده نور مقدس الهی که یکیشون امام رضا علیه السلام باشه، توی کشور ما هستن. خیلی واقعاً جای شکر داره.

و حالا چون حوزه کاری ما روابط زناشویی و سلامت جنسی هست، من دوست داشتم بدونم که امام رضا علیه السلام توی این زمینه چه احادیثی دارن. حالا احادیثی که من پیدا کردم البته روی سایت های فارسی اینترنت هست. توصیه های خیلی خوبی هستش. مثلاً امام رضا علیه السلام می فرمایند: هم آغوشی را برای آخر شب بگذارید، زیرا برای بدن مناسب، برای فرزند دار شدن امیدوارتر و فرزند عاقل تر خواهد. و در حدیثی دیگر می فرمایند: مراقب باشید رو و پشت به قبله با همسر خویش همبستر شدن زشت و ناپسند است. حرمت کعبه را نگهدارید و خدا و فرشتگان را از خویش ناخرسند مسازید.

این مطلب هم عالیه:  تبدیل نیروی جنسی به ثروت - قسمت 7 - پنج قدم استحاله نیروی جنسی برای مطلقه ها

و حدیثی که توی همین سرچی که داشتم، خیلی بهم چسبید و واقعاً تکونم داد این بود که: امین به تو خیانت نکرده. ولی تو خائن را امین تصور نموده ای. مخصوصاً توی روابط یا هر چیزی که هست، چه روابط جنسی و زناشویی، چه روابط مالی و… دیدید مثلاً یک نفر به یک نفر خیانت می کنه؟ ما همیشه معمولاً میندازیم گردن اون طرف که اون خیانت کرد به من! تو امین منی ولی به من خیانت کردی! این خیلی قشنگه. میگه: ما اول اشتباه انتخاب کردیم یا ما تصور اشتباهی از اون فرد داشتیم. مثلاً ما یک خائن رو آوردیم شریک تجاری خودمون کردیم و فکر کردیم که اون امینه. در صورتی که اون فرد خائن بوده. حالا این معنیش این می تونه باشه که ما یک نفر رو خوب خوب بشناسیم بعد وارد هر گونه شراکت یا اگر توی مسائل زناشویی یا رابطه ازدواج یا رابطه عاشقانه بشیم.

و توی بحث سالیتود هم ما همینو گفتیم: خودشناسی و خداشناسی. اول خودتو بشناسی، بعد خدای خودت رو بشناسی و بعد هم اون فرد مقابل رو خوب بشناسی. یعنی پیش زمینه شناختن فرد مقابل شناختن خود هست. آدم وقتی خودشو خوب می شناسه، می تونه یک نفر دیگه رو هم بشناسه. در صورتی که اگر خودشو نشناسه اگر نمی دونه که خودش چی هست توی وجودش؟ که اون فردی که می خواد باهاش زندگی کنه، آیا با درونیات من سازگار هست یا نه؟ پس اول از خودشناسی شروع میشه و دوران سالیتیود و خلوت درون و بعد این هستش که ما یک نفر دیگه رو بشناسیم.

باز هم این روز عزیز رو به شما تبریک میگم و یک صفتی که از امام رضا نام می برن به عنوان رئوف؛ من نمی دونستم. فکر می کردم رئوف یعنی مهربان. کسی که مهربونه. ولی نه. یک استادی می گفت: رئوف به این معنا هستش که مثلاً شما به یک نفر میری و میگی که به من کمک کن و یک چیزی بده مثلاً. اون فرد بخشنده میشه. مثلاً نه نمیگه و دستتو رد نمی کنه. ولی رئوف کسیه که یک پله بالاتره. یعنی رئوف کسیه که بدون اینکه تو درخواست کنی، اون به شما عطا می کنه. و این خیلی ارزشش بالاتره و اصلاً اجازه نمیده که شما در مقام پرسش قرار بگیری و بگی من فلان چیز رو می خوام. اون خودش می فهمه که شما چی نیاز داری و عطا می کنه. امام رضا علیه السلام معروفه به رئوف بودن. رئوف هستن. و واقعاً حاجات دل انسان ها رو می دونن و کافیه انسان ارتباط قلبی با ایشون برقرار کنه و ایشون خودشون بلدن که چطور حاجات یا خواسته های ما رو برآورده و به ما عطا کنن.

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا تمایل ورود به این بحث را دارید؟
اگر تمایل دارید، شرکت کنید!

پاسخ دهید