دانلودهای رایگانروابط عاشقانه

خشم : دومین احساس روحی بعد از طلاق

در این ویدیو در رابطه با دومین مرحله پس از جدایی صحبت می کنیم که خشمگین شدن هستش.

در ویدیوی قبلی گفتیم که وقتی که انسان جدایی، طلاق یا هر گونه مصیبتی رو که تجربه می کنه، اولین احساسی که از نظر روانی بر او غالب میشه، احساس انکار کردن، شوک شدن و قبول نکردن و زیر بار اون حادثه نرفتنه. یعنی انسان نمی خواد قبول کنه که این اتفاق واقعاً افتاده. مثلاً اگر همسرش ترکش کرده تا مدت ها شاید دست و پا بزنه و بگه: نه این اتفاق نیفتاده و اون بر می گرده! این انکاره. و بعد از انکار یا حتی همزمان با انکار، خشم به وجود میاد.

خشمگین شدن چیه؟ اینه که انسان نسبت به خودش و نسبت به اون فردی که همسرش بوده وجدا شده ازش و نسبت به حتی پدر و مادرش و پدر و مادر اون فرد مقابل و حتی نسبت به خداوند انسان می تونه خشمگین و شاکی بشه و بگه: خدایا چرا این اتفاق افتاد؟ یا اون همسرشو بیاره توی ذهنش پیش خودش ازش شاکی بشه و بگه: تو اصلاً به چه حقی منو ترک کردی؟ اصلاً چرا اومدی توی زندگی من که بخوای بری؟ اصلاً چرا رفتی؟ چرا این کارو با من کردی؟ اینها همش به خاطر خشمی هستش که در وجود ما هست.

ببینید خشم یکی از احساساتی هستش که خداوند در وجود ما قرار داده و چیزی هستش که اگه خشم بد بود، خداوند اون رو در وجود ما نمی گذاشت، ولی ما نباید خشممون رو از راه های نادرست بروز بدیم و اون رو ارضا کنیم. خشمگین شدن طبیعی هستش و انسان وقتی هر گونه حادثه ای براش رخ میده، عصبانی میشه. بالاخره یک فقدانی بوده و از نظر احساسی این خشم خواه یا ناخواه به سراغ انسان خواهد اومد.

ولی کاری که ما می تونیم بکنیم اینه که از راه های سالم تری با خشم روبرو بشیم. مثلاً من خودم توی مالزی یک از کارهایی که می کردم این بود که توی بالش شروع می کردم داد زدن. چون آپارتمانی بود و نمی تونستم برم توی طبیعت و… ما می تونیم بریم توی طبیعت، کنار کوهستان و جایی که کسی نباشه، داد بزنیم و خشممون رو از طریق داد زدن تخلیه کنیم. یا می تونیم احساسات منفی و اون حرف های قلمبه و سلمبه ای که می خوایم به اون فرد بزنیم و دوست داریم هر چی که از دهنمون در بیاد بهش بگیم، می تونیم اینها رو در واقعیت اجرا نکنیم و روی کاغذ بیاریم و بنویسیم. همه اون حرف های سنگین و اون حرف هایی که توی دلمون هست روی کاغذ بنویسیم و وقتی که نوشتیم اون افکار از ذهن ما تخلیه میشه و می چسبن روی کاغذ و ما می تونیم اون کاغذ رو پاره کنیم و دور بریزیم بدون اینکه به کسی خسارت روحی، جسم و حتی روانی زده باشیم، می تونیم خیلی راحت افکارمون رو روی کاغذ بنویسیم.

 داد زدن توی طبیعت خیلی مؤثره. دوش آب سرد، نوشتن احساسات روزمره، اینها همش کمک می کنه که ما خشممون متعادل بشه و فروکش کنه. درسته انسان عصبانی میشه. ولی حواسمون باشه که ما حتی این خشم رو انکارش نکنیم. یعنی نیایم بگیم: نه هیچ اتفاقی نیفتاده. اصلاً من ناراحت و عصبانی نیستم. چرا! خیلی ناراحت و عصبانی هم هستیم. یعنی این چیزیه که ما واقعاً وقتی کسی رو از دست میدیم، حالا چه تو جدایی باشه و چه تو فقدان و چیزهای دیگه باشه، معمولاً یک رگه هایی از خشم هم توش وجود داره. مخصوصاً جدایی هایی که با جنگ و دعوا و جر و بحث و جدل بوده، مطمئناً خشم داره. و نمی تونیم ما خودمون رو بزنیم به کور بودن و اینکه نه خیلی هم خوبه و من اصلاً عصبانی هم نیستم. خیلی هم عصبانی هستید. چونکه میگم خشم خواه یا ناخواه در وجود انسان به وجود میاد.

پس ما باید این خشم رو خیلی عاقلانه و از طریق علمی و خیلی هوشمندانه باهاش برخوردکنیم و اجازه بدیم که این خشم خودشو بروز بده و از وجود ما خارج بشه و بسپاریمش به طبیعت، به کاغذ و به هر چیزی که توی این ویدیو در رابطه باهاش صحبت کردیم.

[تعداد: 0    میانگین: 0/5]

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

همچنین ببینید

بستن
بستن
بستن