دانلودهای رایگانروابط عاشقانه

هدف از ازدواج چیست؟

تعریف اشتباه از ازدواج!

تا حالا به این فکر کردید که هدف از ازدواج چی هست؟ آیا هدف از ازدواج اینه که ما اول از همه اینکه یه جفتی پیدا کنیم، یه زوجی پیدا کنیم، میل جنسیمون رو ارضا کنیم، بعد لباس بخریم، غذا بخریم، یه خونه ای تهیه کنیم، بعد بریم توی اون خونه زندگی کنیم، بچه دار بشیم، دوتا، سه تا، هر چند تا که میخوایم بچه بیاریم و تموم شه بره؟! آیا هدف از ازدواج اینه؟ و حالا در طول این زندگی مهمونی بریم، سفر بریم و یکسری تفریحات هم انجام بدیم و همین؟ دیگه تموم شد؟ اگر نگرش ما این باشه که ازدواج یعنی این چیزایی که من الان گفتم، خیلی متاسفم که بگم این نگرش کاملا در سطح حیوانی وجود انسان قرار داره. چون که حیوانات هم همین کارو میکنن. حیوانات یه جفت پیدا میکنن، باهاش ازدواج میکنن، جفت میشن با هم، بچه میارن، یه خونه پیدا میکنن، بعد توی اون خونه ماده با بچه ها معمولا میمونه، نره میره شکار میکنه بعد میاره. یا همشون میرن سر شکار میخورن، غذا میخورن، رشد میکنن، تعداد بچه ها و توله ها بیشتر میشه. این زندگی حیوانیه. مسافرت میکنن، تفریح میکنن، بازی میکنن با هم. دیدی دیگه مثلا این بچه شیرها و اون هایی که توی راز بقا نشون میده. اگر ما تصورمون یا تعریفمون از ازدواج این هست، که خیلی داریم اشتباه فکر میکنیم.

میخوای روحت منبسط بشه؟

پس ازدواج برای چیه؟ برای چی ما ازدواج میکنیم؟ تمامی این ابعاد حیوانی ازدواج و کلا ابعاد حیوانی کل زندگی همه اینها باید در خدمت روح ما باشن. که چه اتفاقی بیفته؟ ما روحمون بزرگ بشه. مکارم اخلاقی در وجود ما صیقلی بشه و بزرگ و بزرگ و بزرگتر بشه. و ازدواج خیلی به این قضیه کمک میکنه. ببینید یک فرد مجرد درسته که روی خودش کار کرده باشه، توی دوران سالیتود روی خودش کار کرده باشه، روی رذیله های اخلاقی خودش کار کنه و اینها خیلی عالیه و خودشو آماده میکنه برای ازدواج. ولی تا وقتی ازدواج نکرده در معرض خیلی چیزها قرار نمیگیره که روحش بخواد بزرگ بشه. مثلا فرض کنید یه آدمی خیلی مغروره، خیلی خودشو قبول داره، خیلی فکر میکنه کارش درسته. در دوران مجردی خیلی کار درست، عالی، اصلا کسی رو قبول نداره. شایدم مثلا بی ادب نباشه ولی توی درون خودش اون عزت نفسش یه ذره بیش از حده و تبدیل شده به غرور مثلا. این وقتی ازدواج میکنه وارد یک زندگی و رابطه مشترک میشه که باید شروع کنه روی خودش کار کردن. یه وقت خانومش از دستش ناراحت میشه داد میزنه سرش. خانومش از جای دیگه اعصابش خرد شده جیغ میزنه سرش، حتی بهش شاید بد و بیراه بگه. مثلا بگه چقدر تو تنبلی، چقدر تو شلخته ای، فلانی، فلانی… اصلا اینجاست که هدف ازدواج خودشو نشون میده. هدف ازدواج اینه که ما روحمون رو بزرگ کنیم. روحمون منبسط بشه، یعنی چه اتفاقی بیفته؟ یعنی اگر یه همچین اتفاقی افتاد صبر کنیم. اگر طرف مقابلمون عصبانی شد، قاطی کرده، از یه موضوعی ناراحته و هرچی از دهنش در اومد به ما گفت، بذاری گوشه دلت هیچی نگی. بدونی که اون عصبانیه. بزاری اون آروم بشه، روز بعد خودش میاد عذرخواهی میکنه، میگه: وای ببخشید من این حرفا رو به تو زدم! و چقدر خوب کاری کردی جواب ندادی.

وای به حال زن و مردی که …!

واقعا وای به حال مردی که مثلا اگر خانومش عصبانی میشه میاد جوابشو میده. خانومش یه چیزی میگه، این به غرورش بر میخوره، میگه: حرف نزن ضعیفه! خودت فلانی! یا برعکس. وای به حال زنی که اگر مردش از کار میاد خونه خسته و کوفته از یه چیزی اعصابش خرده یه چیزی هم حالا گفت، یه بداخلاقی کرد، زنه میاد حاضر جوابی میکنه. وای به حال این زن! و وای به حال این مرد! اینا از ازدواج هیچ چیز نفهمیدن. بعضی مردا فکر میکنن که توی ازدواج وظیفشون به عنوان یک مرد اینه که فقط برن بیرون کار کنن، پول بیارن. همین که پول بدن به زن و بچه که غذا و لباسشون جور بشه و بعد یه تولید مثلی انجام بدن اینا دیگه وظیفشون رو به عنوان یک مرد انجام دادن. خب میگم این واقعا وظیفه ایه که همه جانوران این کارو میکنن. همه حیوانات این کارو میکنن. میرن یه غذایی تهیه میکنن، میارن، جفت گیری میکنن، بچه و بعد یه سرپناهی درست میکنن، از قلمرو خونه محافظت میکنن، هیچ فرقی نمیکنه با حیوانات. وظیفه مرد و زن اینه که روح بسازن. مکارم اخلاقی مثل چی؟ مثل صبر، مثل گذشت، مثل ایثار. ایثار میگن بالاترین مکارم اخلاقیه.

ایثار، گل سرسبد مکارم اخلاقی!

خیلی ایثار چیز بزرگیه. ایثار مقامش خیلی بالاتر از بخششه. شما یه وقت یه چیزی رو میبخشید. پول داری، زیاد داری میبخشی! خیلی خوبه ها. انفاق خوبه، صدقه دادن خوبه، بخشش، جود، سخاوتمندی خوبه ولی در ایثار میای اون چیزی که خودت الان دلت میخواد، از حق خودت میگذری، میدی به یه نفر دیگه. این یعنی خیلی چیز مهم. مثلا فرض کنید شما توی مترو ایستادید و اینکه مثلا یه نفر جاشو میده به یه نفر دیگه این ایثار میکنه. خودش جاش راحته دیگه! مسیرشم شاید طولانی باشه، شاید ۲۰ دقیقه، ۲۵ دقیقهمونده تا برسه به ایستگاه. پا میشه ایثار میکنه میگه من این راحتی خودم رو ازش میگذرم، این موقعیت عالی خودم رو میدم به شما. یا مثلا فرض کنید وایستادی توی صف که یه چیزی بهت برسه، حالا یا غذای نذریه، یا میخوای نون بخری یا هر چیزی. آقا میبینی که دیگه به پشت سری شما نمیرسه. ایثار یعنی چی؟ این فرد میاد میگه که من از حقم گذشتم. آقا شما بیا بخر و برو یا شما بیا این غذا رو بگیر و برو. من گشنه میمونم. من دست خالی میرم خونه. این میشه ایثار. چند درصد از ما روی ایثار کار میکنیم؟ خیلی سخته. خود من اصلا ادعا نمیکنم که توی بحث ایثار کاری کرده باشم. شاید تک و توک یه کارایی بکنم ولی توی زناشویی ایثار واجبه، جزء واجباته. باید ایثار کنی. باید از حق خودت بگذری.

در زناشویی چیزی به اسم حق وجود نداره!

یکی از زیباترین جملاتی که من توی این زمینه یاد گرفتم اون موقعی که توی بحث روابط و شناختن جنس مخالف کار میکردم، این بود که توی رابطه زناشویی وقتی یه زن و شوهر کنار هم قرار گرفتن، چیزی به عنوان حق وجود نداره. نمیدونم حق من و حق تو و این حق منه، حق توئه، حق منه که فلان… اصلا حق وجود نداره. همه چیز میشه طرف مقابل. نکته بعدی که خیلی راز بزرگیه اینه که در یک رابطه زناشویی اگر از شما بپرسن که چند درصد مسئولیت رابطه به عهده شما به عنوان زن هست؟ و یا چند درصد از مسئولیت رابطه به عهده تو مرد هست؟ بخوای مثلا جواب بدی، چه جوابی میدی؟ بعضیا میگن ۵۰، ۵۰ دیگه. یه زندگی مشترکه دیگه! ۵۰ درصد من باید تلاش کنم و ۵۰ درصد باید تو تلاش کنی. بعضیا میگن نه، مرد قدرتمندتره. ۷۰ درصد مثلا مرد باید تلاش کنه و ۳۰ درصد زن باید تلاش کنه.اصلا همین چیزی نیست. هر کدوم از زوجین باید پیش خودشون اینجوری ببینن و به این باور برسن که من به عنوان یک مرد ۱۰۰ درصد مسئولیت کل رابطه رو به عهده دارم. دوباره زن هم توی خودش بگه من به عنوان یک زن ۱۰۰ درصد مسئولیت این رابطه به عهده منه. یعنی من ۱۰۰ درصد تلاشم رو باید بکنم، ۱۰۰ درصد خوبی هامو باید رو کنم. مرد هم همینجور. اصلا نباید خوبی کردن ما منوط و مشروط به طرف مقابل باشه. اگر کسی اینجوری کرد امکان نداره که توی رابطش شکست بخوره؛ اگر زن و مرد هر دوشون خودشون رو ۱۰۰ درصد مسئول موفقیت رابطشون بدونن. این خیلی مهمه.

یک زندگی با برکت، به همین سادگی!

ما میبینیم که مثلا در اطرافیان، دوستان، آشنایان، حتما شما هم دارید دیگه زن و مرد جر و بحث میکنن. اصلا یعنی چه جر و بحث؟ فحش میدن، توهین میکنن به همدیگه؛ تو نمیدونم خودت فلانی، اون به این چیز میگه، این جواب اونو میده. حاضرجوابی… وای به حال این رابطه هست! یعنی مثل بمبی که زدیم اون رابطه رو داغون کردیم. پس گذشت چی شد؟ ایثار، ایثار که من از حق خودم بگذرم. حتی اگر من خسته هستم و الان اومدم خونه از کار به عنوان یه مرد، خسته و کوفته اومدم و دلم میخواد ولو بشم روی مبل فقط بخوابم، میبینم که همسرم انگار حالش خوب نیست. باید ایثار کنم با خستگی که دارم پاشم کمکش کنم. اگر ظرفی داره بشورم، اگر دکتر باید ببرمش، هر چیزی. زن باید ایثار کنه وقتی که میبینه مثلا با تمام وجو دلش اون تکه طلا رو میخواد، یا میبینه شوهرخواهرش رفته یه ماشین خریده و با تمام وجود عشقشه که شوهر منم کاش اینو میخرید، وقتی اونو میبینه باید ایثار کنه. باید بگه که درسته با همه وجود دلم میخواد که به شوهرم فشار بیارم فلان چیز رو بخره ولی ایثار میکنم. بالاترین مکارم اخلاقی رو اینجا استفاده میکنم. شرایط شوهرمو درک میکنم و انقدر غر به جونش نمیزنم که برو اینو بخر، برو اونو بخر! چرا خونه نداری؟ چرا ماشین نداری؟ چرا طلا نخریدی؟ چرا لباس یه میلیونی نخریدی؟ چرا این کارو نکردی؟ چرا اون کارو نکردی؟ ایثار به درد اینجا میخوره. اونوقت اگه زن و شوهر این نگرش ایثار و مسئولیت ۱۰۰ درصد رو داشته باشن، میبینیم که رابطشون خیلی موفق میشه. آنچنان خداوند برکت میریزه توی زندگیشون که اون شادی و خوشبختی که اونها دارن رو شاید هیچ زوج دیگه ای نداشته باشن. تمام زوج هایی که مثلا قبل از این موضوع اینا حسرتشو میخوردن، حسرت پول و خونه و ماشین و طلاهاشونو میخوردن این زوج میبین که انقدر برکت توی زندگیشون میاد که حالشون خیلی خوبه، شاد و خوشحالن. شاید اونقدرها مال هم نداشته باشن. چون که پول و مال که ما رو به اون خوشبختی و رفاه درونی نمیرسونه که.

باید خیلی چیزا رو یاد بگیریم که به ما یاد ندادن!

پول و مال چه بسا میشه عذاب جون خیلی ها و میفتن توی چرخه چشم و هم چشمی و این چیزها اگر بحث پول رو خوب روش کار نکرده باشن. در رابطه با بحث ازدواج ما در دوره سالیتود خیلی قشنگ کار کردیم، همه اینها رو آموزش دادیم در رابطه با بحث پول و همه چیز رو جامع و کامل آموزش دادیم. که عزیزانی که میخوان ازدواج کنن بتونن خیلی نگرش درستی داشته باشن و دوره سالیتود نه تنها برای مجردها بلکه برای متاهل ها هم خیلی عالیه و شاید یکی دوتا مقامش فقط مخصوص مجردها باشه. از نه مقام بقیشون برای متاهل ها هم خوبه، برای همه خوبه. ما باید خیلی چیزا رو یاد بگیریم که به ما یاد ندادن. یادمون ندادن. نه توی مدرسه یاد دادن، نه توی دانشگاه یاد دادن، نه توی کلاس های پیش از زادواج، هیچ جا به ما هیچی یاد ندادن. ما فقط به پدر و مادرهامون نگاه کردیم. یکی پدر و مادرش خوش اخلاقه، اینم شانسی خوش اخلاق شده. یکی پدر و مادرش بد اخلاقه مثلا تحکم داره پدرش نسبت به زن، اونم همون کارو میکنه. فقط هنری که ما به خرج دادیم اینه که به پدر و مادرهامون نگاه کردیم. دیگه شانسی بوده که پدر و مادرهامون چجوری بودن. وقتی که به خیلیا نگاه میکنی، مثلا به یه مرد میگی آیین زن داری رو بلدی؟ بلدی زنت رو بداری؟ مثلا محبت به پاش بریزی؟ میگه که بزار ببینم بابام چیکار میکرد. بابام مثلا خوب بود؟ گاهی وقتا اخم میکرد، گاهی وقتا یه چیزی میشکوند، هر کار کرده منم میکنم. این خیلی اشتباهه. ما باید روز به روز پیشرفت کنیم و پیشرفت کنیم. علممون، دانشمون و آگاهیمونو بالا ببریم و روی بزرگ کردن روحمون کار کنیم.

[تعداد: 0    میانگین: 0/5]
برچسب ها

نوشته های مشابه

‫3 نظرها

    1. سلام دوست عزیز‌…
      در رابطه با این سوال شما در دوره سالیتود مفصل توضیح دادیم چون وقتی فرد خودسازی کند متوجه این هست که چه سوالاتی را بپرسد …
      سوالاتی در زمینه های شخصیتی، اعتقادی، روحی ، روانی و مذهبی و دیدگاه های مالی و در نهایت ظاهری

پاسخی بگذارید

بستن
بستن